شهیدان لاله های لاله زارند                     پرستوی مهاجر در بهارند
گشوده آسمان دروازه هایش             شهیدان سوی جنت رهسپارند
*****
خوشا آنان که در این عرصه خاک                    چو خورشیدی درخشیدند و رفتند
خوشا آنان که در راه عدالت                       به خون خویش غلطیدند و رفتند  
*****
شهیدان راهیان کوه طورند                              ز منزل های ظلمت در عبورند
چو با چرهای خونین باز گردند                           تو گویی قاصدی از شهر نورند
*****
اگر چه پیکر خونین من شد اندر خاک                         منم شهید و بود پایگاه من افلاک
مرا سپاس ز بخت بلند خود باشد                           که پاک آمدم و پاک می روم در خاک
*****
آزده مشو که من شهیدم              در گلشن قدس آرمیدم
در هر شب جمعه کربلایم                مهمان حسین سر حدایم
*****
آنان که غمت به دل خریدند خسین                  یکباره دل از جهان بریدند حسین
افسوس که خونین کفنان ایران                          جان داده و کربلا ندیدند حسین 
*****
در معبد عشق،جان فدا باید کرد               یعنی به حسین اقتدا باید کرد
بی سر به لقای یار باید رفتن                     دینی است که این گونه ادا باید کرد